Mağarada Mahsur Kalan Üç Kişi

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), sahabesine eski zamanlarda yaşamış üç kişinin başından geçenleri anlattı.
Üç kişi bir yolculuğa çıkmıştı. Yolda yağmura yakalandılar ve dağdaki bir mağaraya sığındılar. O sırada dağdan kopan büyük bir kaya mağaranın ağzını kapattı. Birbirlerine şöyle dediler: "Bizi bu kayadan, sadece Allah rızası için yaptığımız iyilikleri anarak Allah'a dua etmekten başka hiçbir şey kurtaramaz."
Birincisi ellerini açtı: "Allah'ım! Benim çok yaşlı bir annem ve babam vardı. Onlar yemeden ne çocuklarıma ne de evdekilere bir şey yedirip içirirdim. Bir gün hayvanlara yem bulmak için uzaklara gittim ve onlar uyumadan dönemedim. Hayvanları sağıp sütü getirdiğimde ikisi de uyumuştu. Onları uyandırmak istemedim; onlardan önce çocuklarıma süt vermeyi de uygun görmedim. Çocuklar ayaklarımın dibinde açlıktan ağlarken, süt kabı elimde sabaha kadar uyanmalarını bekledim. Sonunda uyandılar ve sütlerini içtiler. Allah'ım! Eğer bunu senin rızan için yaptıysam, bu kayanın sıkıntısını üzerimizden al." Kaya biraz aralandı ama çıkılacak kadar değil.
İkincisi dua etti: "Allah'ım! Amcamın bir kızı vardı; onu çok seviyordum. Ona haram yoldan sahip olmak istedim, o kabul etmedi. Bir kıtlık yılında zor durumda kalıp bana geldi; ben de bu şartla ona yüz altın verdim. Tam haram işleyecekken bana: 'Allah'tan kork, hakkın olmayan bir yolla beni elde etme' dedi. Ben de çok istememe rağmen Allah korkusuyla ondan uzaklaştım ve verdiğim altınları da geri istemedim. Allah'ım! Bunu senin rızan için yaptıysam, içinde bulunduğumuz sıkıntıyı kaldır." Kaya biraz daha açıldı ama yine çıkamıyorlardı.
Üçüncüsü şöyle dua etti: "Allah'ım! Bir zamanlar birçok işçi çalıştırmıştım. Biri hariç hepsinin ücretini verdim; o ise ücretini almadan gitmişti. Ben onun parasını işlettim, çoğalttım; ondan sığırlar aldım, çoban tuttum. Yıllar sonra o adam geldi: 'Ey Allah'ın kulu, ücretimi ver' dedi. 'Şu gördüğün sığırlar ve çoban, hepsi senin' dedim. 'Benimle alay etme' dedi. 'Alay etmiyorum' dedim, hepsini alıp götürdü. Allah'ım! Bunu senin rızan için yaptıysam, bizi bu sıkıntıdan kurtar."
O anda kaya tamamen açıldı ve üçü de mağaradan çıkıp yollarına devam ettiler.
Bu hikâyeden çıkan ders
Kimse görmeden, yalnız Allah rızası için yapılan iyilik, insanın en dar anında önünü açar. Anne babaya iyilik, haramdan sakınmak ve emanete sadakat; üçü de ihlasla yapılınca karşılıksız kalmaz.
— Buhârî ve Müslim (Muttefekun aleyh) — Abdullah b. Ömer'den rivayet; HadeethEnc #10417
Benzer içerikler
Hz. Yûnus’un Karanlıklardaki Duası
Enbiyâ Suresi 87-88 ve Sâffât Suresi 139-148. ayetler — Diya…
Mağaraya Sığınan Gençler (Ashâb-ı Kehf)
Kehf Suresi 9-26. ayetler — Diyanet İşleri meali esas alınar…
Lokman’ın Oğluna Öğütleri
Lokmân Suresi 12-19. ayetler — Diyanet İşleri meali esas alı…
Hz. Mûsâ ve Allah’ın İlim Verdiği Kul
Kehf Suresi 60-82. ayetler — Diyanet İşleri meali esas alına…




